X
Menu główne
Menu kategorii
facebook

Czym charakteryzuje się fizjoterapia dzieci? - rozmowa z Izabella Malarą

04 grudnia 2020

Praca z najmłodszymi przynosi wiele radości, choć wymaga również wiele poświęceń i elastyczności. Dzieci potrzebują motywacji, osoby komunikatywnej i otwartej. Takiej, której mogą zaufać, w szczególności przy specyfice zadań z fizjoterapii. O specyfice pracy opowie nam Izabella Malara, fizjoterapeutka i właścicielka Baby Spec fizjoterapia dzieci i niemowląt.

***

Pani Izabello, dziękuje za poświęcony czas. Jest Pani fizjoterapeutą z długim stażem, a Pani praca opiera się na kontakcie z najmłodszymi. Czy mogłaby Pani przybliżyć kiedy i w jaki sposób rozpoczęła się Pani kariera zawodowa?

Moja przygoda z fizjoterapią pediatryczną rozpoczęła się jeszcze na studiach.  Przed rozpoczęciem studiów magisterskich na AWF w Poznaniu zapisałam się jako wolontariusz do Fundacji Aktywnej Rehabilitacji. Od tego czasu miałam okazję uczestniczyć w licznych obozach i warsztatach organizowanych w ramach działania projektu „Kompleksowa aktywizacja społeczna dzieci w wieku 4-16 poruszających się na wózku inwalidzkim”.

Dzięki tym działaniom nabrałam dużego doświadczenia. Dowiedziałam się, jakie są potrzeby dzieci niepełnosprawnych ruchowo oraz w jaki sposób jestem w stanie rozwiązywać ich codzienne problemy.

Następnym krokiem w mojej karierze zawodowej była praca w jednym z poznańskich ośrodków rehabilitacyjnych. Miałam to szczęście, że w miejscu do którego trafiłam był bardzo duży przekrój przyjmowanych pacjentów. Dla początkującego fizjoterapeuty to ogromnie ważne, ponieważ dzięki różnorodności wykonywanej pracy może przekonać się, która dziedzina jest dla niego szczególnie bliska. W ośrodku pracowałam z osobami dorosłymi (głównie pacjenci ze schorzeniami neurologicznymi) oraz z dziećmi z uszkodzeniami CUN, chorobami genetycznymi, metabolicznymi, chorobami nerwowo-mięśniowymi.  Już wtedy wiedziałam, że w fizjoterapii najbardziej interesuje mnie neurologia, a szczególnie neurologia dziecięca. Praca z najmłodszymi pacjentami sprawiała mi najwięcej satysfakcji.

W dalszej kolejności założyłam własną działalność gospodarczą. Był czas, że działałam w kilku miejscach jednocześnie. W każdej kolejnej placówce zajmowałam się rehabilitacją dzieci oraz oceną rozwoju motorycznego niemowląt. W międzyczasie brałam udział w kursach specjalistycznych, dzięki którym poszerzałam swój warsztat terapeutyczny.

 

"Musimy wiedzieć o tym, że fizjoterapia dzieci to nie tylko świetna zabawa i śmiech, ale równie często duży wysiłek, a nawet łzy."

 

Praca z dziećmi zapewne wymaga posiadania konkretnych cech i umiejętności. Mogłaby Pani przybliżyć które są pomocne, a które należałoby dopracować lub wręcz mogłyby przeszkodzić w takim rodzaju pracy?

W pracy z dziećmi bardzo ważna jest otwartość i nieschematyczne działanie. Każde dziecko jest inne, ma różny temperament. Kluczem jest znalezienie ze swoim pacjentem wspólnego języka, zainteresowanie go swoją osobą. Bez tego trudno wyobrazić sobie owocną współpracę. Fizjoterapeuta dziecięcy musi być również komunikatywny i posiadać umiejętność szybkiego podejmowania decyzji.

W tej pracy bardzo często jest tak, że plan terapii zmienia się na bieżąco. Wykonywane działania zależą od nastroju jakie ma dziecko, tego czy się wyspało, czy jest najedzone, czy być może zdenerwowane. Musimy brać pod uwagę wszystkie te czynniki i być bardzo elastyczni. Nie możemy zapominać również o tym, że nie pracujemy jedynie z dziećmi, ale również z ich rodzicami. Dobra komunikacja między terapeutą i rodzicem to naprawdę ogromna część sukcesu. Fizjoterapeuta dziecięcy powinien oczywiście być wesołym i pogodnym człowiekiem, dzieci uwielbiają kiedy z otwartością wchodzimy w ich świat zabawy.

Cechy, które mogą przeszkadzać w wykonywaniu tego zawodu to nadmierna pobłażliwość i brak asertywności. Dzieci do zdobywania kolejnych kamieni milowych rozwoju potrzebują silnej motywacji. Motywatorem musi być terapeuta, który powinien dokładnie wiedzieć jaki cel chce danego dnia osiągnąć. Musimy wiedzieć o tym, że fizjoterapia dzieci to nie tylko świetna zabawa i śmiech, ale równie często duży wysiłek, a nawet łzy. Pamiętajmy, że dzieci nie płaczą tylko wtedy kiedy coś je boli, ale na przykład wtedy kiedy zadanie ruchowe jest w ich odczuciu zbyt trudne. Fizjoterapeuta musi być empatyczny i wyrozumiały, ale musi również jasno wyznaczać granice i egzekwować od dziecka poprawne wykonanie zadania. Tylko wtedy jesteśmy w stanie osiągać razem naprawdę ważne rzeczy.

 

"Bardzo ważnym elementem diagnostyki jest rozmowa z rodzicami, którzy na co dzień obserwują swoje dzieci i są w stanie zwrócić uwagę na rzeczy, które nie zawsze są widoczne gołym okiem."

 

Jest Pani również przedsiębiorcą prowadząc swój własny gabinet, ale również dojeżdża Pani na wizyty. Która forma przeprowadzenia wizyty bardziej Pani odpowiada? Jakie wymieniłaby Pani kluczowe różnice między nimi?

Praca w gabinecie to na pewno większa swoboda i możliwości terapeutyczne. Do domu pacjenta nie jesteśmy w stanie zabrać wszystkich sprzętów, które mogą nam się przydać podczas terapii. Biorąc pod uwagę kreatywność jaką musimy wykazywać się podczas pracy, im większe zasoby sprzętu tym lepiej. Jesteśmy wtedy w stanie bardzo szybko jedno zadanie zastąpić kolejnym – być może dla dziecka bardziej ciekawym.

Druga rzecz na którą warto zwrócić uwagę to różnice w czasie potrzebnym do odbycia pojedynczej wizyty. W gabinecie pacjenci umawiani są na konkretną godzinę i to my decydujemy kiedy robimy sobie przerwę i jak ma wyglądać dzień naszej pracy. Podczas wizyt domowych musimy doliczać czas na dojazd i powrót od pacjenta, który nigdy nie będzie taki sam. Jeżeli pracujemy w dużym mieście to dodatkowym utrudnieniem będą korki, ewentualne wypadki i inne utrudnienia drogowe. To wszystko musimy brać pod uwagę planując swój grafik wizyt.

Odpowiadając na Pani pytanie, dla mnie bardziej odpowiednią formą pracy są wizyty pacjentów w gabinecie. Dają mi większa przewidywalność mojego dnia i większe poczucie dobrze zagospodarowanego czasu.

W jaki sposób przeprowadzana jest fizjoterapia dzieci? Czym różni się od fizjoterapii osób dorosłych w Pani odczuciu?

Fizjoterapię dzieci możemy podzielić na dwie osobne grupy. Inaczej wygląda terapia z niemowlętami, a inaczej z dziećmi starszymi. Jeżeli chodzi o niemowlęta to pierwsza wizyta jest zawsze wizytę diagnostyczną, gdzie oceniana jest motoryka spontaniczna dziecka, przeprowadza się obszerny wywiad z rodzicami, a następnie wykonuje testy diagnostyczne dostosowane do wieku rozwojowego pacjenta.

Kolejnym krokiem jest wdrożenie terapii. Z niemowlętami pracuje się według różnego rodzaju metod neurorozwojowych, w moim przypadku opieram się głównie na terapii według koncepcji NDT Bobath i PNF.

Dziecko starsze również na pierwszej wizycie jest diagnozowane, ale w tym przypadku procedura wygląda nieco inaczej. Do oceny umiejętności ruchowych wykorzystujemy różnego rodzaju testy funkcjonalne czy skale oceny motorycznej. Od dziecka starszego jesteśmy w stanie wyegzekwować wykonywanie określonych zadań, które później odpowiednio analizujemy.

Wykorzystywane do fizjoterapeutycznej oceny testy, skale czy zadania ruchowe będą różnić się w zależności od tego czy naszym pacjentem jest dziecko z niepełnosprawnością ruchową, czy na przykład wadą postawy.

Bardzo ważnym elementem diagnostyki jest rozmowa z rodzicami, którzy na co dzień obserwują swoje dzieci i są w stanie zwrócić uwagę na rzeczy, które nie zawsze są widoczne gołym okiem. Jest to szczególnie ważne na pierwszej wizycie, bo dzieci często są wtedy zawstydzone i nieco wycofane.

W przypadku osób dorosłych fizjoterapeuta komunikuje się bezpośrednio z pacjentem, który zazwyczaj jest w stanie określić czy coś go boli lub jakie ma ograniczenia ruchowe. Dzieci niestety nie umieją zakomunikować swoich problemów. Właśnie dlatego tak istotna jest nasza rzetelna obserwacja i dokładny wywiad z rodzicami.

 

"Postępy moich małych pacjentów i wdzięczność ich rodziców to dla mnie największa nagroda."

 

Co mogłaby doradzić Pani osobom, które chciałyby ukierunkować się w stronę rehabilitacji dzieci, jednak posiadają pewne obawy?

Fizjoterapia dzieci jest ogromnie satysfakcjonującą pracą. Układ nerwowy w pierwszych latach życia jest bardzo plastyczny, dlatego jest to znakomity czas na wykorzystanie potencjału dziecka i osiąganie dużych sukcesów terapeutycznych. Fizjoterapia pediatryczna daje duże możliwości rozwoju. Na rynku dostępne są ciekawe kursy i szkolenia, dzięki którym można wciąż poszerzać swój warsztat pracy.

Poza tym dzieci są bardzo szczere. Jeżeli terapia jest trudna lub po prostu nudna to bardzo szybko okazują swoje emocje. Również mówią nam prosto z mostu co im się nie podoba. Dzięki temu w tej pracy nigdy nie można się nudzić. Każdy dzień to nowe wyzwania i rozwijanie swojej spostrzegawczości i kreatywnego myślenia.

I najważniejsze na koniec – co najbardziej lubi Pani w pracy fizjoterapeuty?

Najbardziej w mojej pracy cenię to, że każdego dnia komuś pomagam. Fizjoterapia pozwala mi na co dzień czuć ogromną satysfakcję z tego co robię. Postępy moich małych pacjentów i wdzięczność ich rodziców to dla mnie największa nagroda. Poza tym zawód fizjoterapeuty daje bardzo duże możliwości rozwoju. Dzięki uczestniczeniu w licznych szkoleniach czy konferencjach wciąż poszerzam swój warsztat pracy. A to sprzyja przekonaniu, że praca, którą wykonuję prawdopodobnie nigdy mi się nie znudzi.

Dziękujemy!

Polecamy także:

Mama fizjoterapeutka - rozmowa z Małgorzatą Paleczny

x
Zapisz się do newslettera